Səssiz, rəngsiz və dərindən şəffaf bir boşluq. Çikunun naməlum, zəif şirəsi ambrettanın kosmetik, pudralı toxuması ilə birlikdə dərhal yoxa çıxır. Bu açılış nə şirindir, nə də rütubətli. Otaq limitsiz dərəcədə genişlənir, ancaq hava tamamilə steril və qurudur. Sanki işıqlı bir otaqda asılı qalmış gözəgörünməz bir toz zərrəciyi kimidir.
Bənövşənin dərindən quru, kəskin pudrası maqnoliyanın ağ, sərt ləçəkləri ilə toqquşaraq havaya kosmetik bir sürtünmə yayır. Çiçəklər burada günəşdə yanmış və rənglərini itirmiş kimidir. Səndəl ağacının quru yonqarları bu çiçək tozunu yüngülcə isidir. Kompozisiya dərindən dilsiz, uzaq və tamamilə hərəkətsizdir. Pudra şəffaflığı biraz tutqunlaşdırır, lakin fəzanı daraltmır.
Sidr ağacının sərtliyi və boz ənbərin duzlu istiliyi bu rəngsiz fəzanı bünövrədə cızır. Amma heç nə aşağıya doğru çökmür. Hər şey asılı qalmış və toxunulmaz bir quraqlıq içində havada donur. Zaman keçdikcə bənövşə tozu dəridən silinir. Dəridə yalnız sərt ağacın və quru ənbərin çox zəif, boş cızıqları qalır. Və küləklə bərabər rəngsiz bir şəkildə dağılır.
