Parıldayan, kəsici dərəcədə aydın və dərindən şüşə kimi bir sitrus partlayışı. Qreypfrutun suyu oksigenlə dolu, turş və amansızcasına sərin bir formada havanı yarır. Bu fərahlıq təbii meşə kimi deyil, dərindən mineral, kəskin və dərini oyadan bir buz küləyidir. Otaqdakı hər hansı bir kölgə dərhal silinir, bütün sərhədlər iti, soyuq bir işıqla aydınlaşır.
Ambroxanın sintetik, lakin toxunula biləcək qədər fiziki istiliyi qreypfrutun bu turşuluğu ilə toqquşaraq duzlu bir sürtünmə əmələ gətirir. Çiçəklərin nəm nektarı və ya ədviyyatların tozlu dumanı yoxdur. Yalnız quru meyvə qabığı və süni, lakin dərini isidən mineral bir duz. Fəza daralmır, əksinə o, çox geniş, boş və dərindən sərt bir mühit yaradır.
Ağac notlarının yonulmuş kənarları bu duzlu və turş mühitin dibinə batır. Müşk və ənbərin zəif kölgəsi kompozisiyanı bir qədər donduraraq dərinin səthində xırtıldayan, quru bir toxuma yaradır. Zamanla sitrusun kəskinliyi yoxa çıxır, geridə yalnız quru ambraxanın və soyuq ağacın mineral, duzlu xətləri qalır. Təmiz bir boşluq. Və sonra qəfildən, hər şey rəngini itirib buz kimi aydın bir havada əriyib gedir.
