İsti, dərindən tozlu və səs-küysüz bir laktonik ağırlıq. Yaşıl notların iti, otlu səsi dərhal qardeniyanın ağır, kosmetik ağlığında itib-batır. Heç bir fərahlıq yoxdur. Hava dərhal qatılaşır, otaq tünd, məxmər kimi qalın bir toxuma ilə dolur. İlk nəfəs dərini isidir və məkanı amansızcasına kiçildir. Rənglər donuq, xətlər dumanlıdır.
Badamın quru, qozlu tozu və jasminin həddindən artıq dolğun ləçəkləri bir-birinə sürtünərək otağı şirin bir pudra ilə qapayır. Çiçəksilik burada şəffaf deyil; o, dərinin məsamələrinə hopan, nəfəsi ağırlaşdıran və mühiti dərindən qızdıran tünd bir örtükdür. Şirinbiyanın acımtıl, mürəkkəb qatranı bu pudralı buludun içində ziddiyyətli bir qaranlıq cızır. İşıq süzülmür, sadəcə şəkərli kütlənin içində sönür.
Ağac notlarının və paçulinin torpaqlı kənarları bu pudranı yerə bərkidir. Ənbər və müşk fəzanı donduraraq hava axınını kəsir. Sonda dərinin səthində ancaq qızdırılmış badamın, quru çiçək tozunun və şirinbiyanın mürəkkəb acılığı asılı qalır. Dayanmayan, ağır və kimsəsiz bir toxuma.
