Quru, otlu və dərindən tozlu bir sərinlik. Lavandanın təmiz, sabun kimi kəskin acılığı şisonun xam, yaşıl yarpaqları ilə kəsişərək otağı sürətlə doldurur. Bu açılış fərahlatmır, o, otağı qaplayan, dərini sərtləşdirən və oksigeni dəlib keçən amansız bir quraqlıqdır. Məkan dərhal aydınlaşır, lakin heç bir su izi yoxdur. Rənglər soyuq, solğun bənövşəyidir.
Çayın acımtıl, büzücü yarpaqları bənövşənin quru, boz pudrası ilə tamamilə eyni xəttə gəlir. Çiçəksilik burda yumşaq deyil; o, əzilmiş otların və qurumuş çay kollarının arasında uçuşan kağız kimi nazik bir toz qatıdır. Mühit dərindən fiziki və məsafəlidir. Heç bir nəm yoxdur, yalnız pudranın və quru yarpaqların dərinin məsamələrindəki xırtıltısı. Hava sərbəst hərəkət edir, ancaq dondurucudur.
Ağaclıq yoxdur, sadəcə bənövşə və çayın təkrar olunan quru izləri dəriyə möhürlənir. Kompozisiya incəlmir, heç bir isti bazaya enmir. Zaman keçdikcə dərinin üzərində yalnız quru çay kollarının, sabunlu lavandanın və tozlu bənövşənin səssiz, kimsəsiz izləri donur. Və küləklə birlikdə səssizcə havaya dağılır.
