Sərt, qızdırılmış və dərindən mineral bir su partlayışı. Siciliya naringisinin efirli, lakin turşuluğunu itirmiş səsi dərhal qatı, az qala acı bir rütubətlə toqquşur. Bu fərahlıq buz kimi okean deyil, günəş altında qaynayan, dərini qurudan və duzla kəsən isti bir dənizdir. Otaqdakı hava dərhal genişlənir, oksigen artır, lakin hər şey dərindən steril və sərt bir istiliklə dolur. Nəfəs geniş, lakin qurudur.
Su notlarının amansız və duzlu rütubəti nerolinin acımtıl, ağ ləçəklərini öz içində dərhal udur. Çiçəksilik rəngsizdir, o, heç bir ağırlıq və ya şirinlik vermir; yalnız isti suyun üzərində üzən kosmetik olmayan bir kölgədir. Fəza dərindən quru və metalik qalır. Heç bir pudra, nektar və ya şəkər hissi yoxdur. Bu, qayalara çırpılan dalğaların duzlu tozu kimidir.
Olibanumun quru, tünd qatranlı kəskinliyi və paçulinin acımtıl, nəm torpaqlığı bu isti suyu dərinin üzərinə bərkidir. Paçuli və qatran suyun hərəkətini saxlamır, sadəcə ona mineral, təmiz bir bünövrə verir. Zamanla su dərinin səthində quruyur. Geridə yalnız mineral duzun, yanan qatranın və acı nerolinin kəskin, boş və tamamilə aydın cızıqları qalır. Və dərhal hava axınına qarışıb yox olur.
