Şirəli, lakin dərhal işığını itirib pudralanan bir meyvə dalğası. Nektarinin bişmiş şirəsi və naringinin efirli turşuluğu əspərək və adaçayının quru, otlu acılığı ilə toqquşaraq havada qısa bir fərahlıq yaradır. Lakin bu su hissi çox tez buxarlanır, yerini otağı qaplayan, dərini isidən kosmetik, tozlu bir ağırlıq alır. Məkan dərhal daralır, rənglər dumanlanır və hava sərtləşir.
Süsən və bənövşə kökünün dərindən torpaqlı, quru pudrası şaftalı çiçəyi və sümbülçiçəyinin ləçəklərini öz içinə çəkir. Çiçəklər təbii və ya yaşıl deyil; onlar şirinliyə batırılmış, qurumuş və havada asılı qalan qatı bir toz örtüyü əmələ gətirir. Oksigen azalır, hər şey dərindən isti və mürəkkəb bir kosmetik dumanın içində boğulur. İtburnunun zəif turşuluğu bu pudranın altından zəifcə sürtünür.
Səndəl ağacının hamar, kremsi istiliyi və sidrin yonulmuş kənarları bu pudralı buludu yerə çəkir. Müşkün pambıq kimi ağır, lakin dərini isidən varlığı kompozisiyanı tamamilə dondurur. Sonda dərinin səthində yalnız bişmiş nektarinin, torpaqlı süsən pudrasının və isti müşkün səssiz, dilsiz və statik ağırlığı asılı qalır. Tamamilə uzaq, donuq və toxunulmaz.
