Kəsici, dərindən quru və az qala yandırıcı bir ədviyyat açılışı. Qara və çəhrayı bibərin tozlu, amansız kəskinliyi berqamotun efirli sərinliyini dərhal udur. Yaşıl notlar burada nəm ot kimi deyil, qurumuş və toza dönmüş bitkilər kimidir. Bu açılış fərahlatmır, o, otağı qaplayan və dərini yüngülcə cızan dərindən fiziki, statik bir qızdırmadır. Hər şey dərhal sərtləşir.
Bənövşə yarpağının amansız rütubəti və muskat qozunun isti acılığı bu quru qızdırmanın içində xırtıldayır. Qızılgül və jasminin ləçəkləri canlı deyil, onlar quru ədviyyatların içində itərək kölgəli, kosmetik bir pudraya çevrilir. Çiçəksiliklə ədviyyatın ziddiyyəti kompozisiyanı daha da narahatedici edir. Havada heç bir nəm yoxdur, yalnız qızdırılmış toz və yarpaqların dilsiz dumanı fəzanı zəbt edir. Oksigen azalır.
Vetiverin köklü torpaqlığı və Virciniya sidrinin yonulmuş quru kənarları bu isti tozu yerə möhürləyir. Tonka paxlası və vanilin zəif badamlı şirinliyi ənbərin heyvani toxuması ilə birləşərək ağacın sərtliyini yumşaltmadan dərini örtür. Sonda dərinin səthində yalnız quru bibərin, yanan ağacın və torpaqlı vetiverin dilsiz, amansız və uzaq xırtıltısı donub qalır. Çox statik, uzaq və susqun.
