Boğucu, kosmetik və həddindən artıq isinmiş bir çiçək dumanı. Şaftalı çiçəyinin pudralı toxuması və berqamotun qısaömürlü sərintisi otağa daxil olduğu an dərhal ağırlaşır. Bu fərahlıq deyil, kosmetik tozla qarışmış, hava boşluqlarını dolduran qatı və isti bir örtükdür. İlk nəfəs dərhal isinir, dərinin məsamələri bu pudralı buludla tıxanır. Hərəkət ləngiyir, işıq azalır.
Tuberozanın yağlı, bişmiş nektarı və portağal gülünün hərarəti bu pudranın içinə qərq olur. Qardeniyanın ağ, lakin nəm olmayan toxuması fəzanı daha da daraldır. Çiçəklər təbii və ya yaşıl deyil; onlar şirinliyə batırılmış, kardamonun tozlu, quru ədviyyatı ilə sürtünən və havada asılı qalan dolğun bir kütlədir. Oksigen demək olar ki, qalmır, yalnız pudra və isti nektar var.
Səndəl və qvayak ağacının tünd, kremsi istiliyi, vanilin laktonik şirinliyi ilə birlikdə dərini möhürləyir. Paçulinin acımtıl torpaqlığı pudranın altından zəifcə xırçıldayır. Kompozisiya incəlmir. Sonda dərinin səthində yalnız bişmiş tuberozanın, quru kardamon tozunun və isti vanilin dilsiz, dondurucu və asılı qalmış ağırlığı hiss olunur. Tamamilə statik, dərindən qapalı və susqun.
