Çox nəm, dərindən yaşıl və qəribə bir şəkildə kəsici açılış. Bənövşə və qara qarağat yarpaqlarının əzilmiş, rütubətli səsi qaragilənin qara, turş-şirin şirəsi ilə dərhal toqquşur. Kəklikotunun bitki mənşəli, tozlu acılığı bu sulu meyvə-yaşıllıq kütləsinə sərt, az qala tibbi bir sürtünmə qatır. Bu fərahlıq təbii meşə kimi deyil, dərindən fiziki və oksigenlidir. Hər şey dərhal oyanır. İşıq çox itidir.
Jasminin şəffaf, nəm ləçəkləri darçının yandırıcı, quru tozu ilə gözlənilməz bir ziddiyyət təşkil edir. Palıd mamırının tünd, küt rütubəti fəzanı dərhal yerə doğru çəkir. Çiçəklər burada yox dərəcəsindədir, sadəcə yaşıl yarpaqların və acı mamırın arxasında gizlənən nəm bir kölgədir. Hava həm çox nəm, həm də quru ədviyyatların xırtıltısı ilə doludur. Sərhədlər iti, lakin dumanlıdır.
Zamşanın dərini xatırladan, tüklü və heyvani istiliyi karamelin və vanilin qatı şirinliyi ilə birləşir. Paçulinin acımtıl torpaqlığı bu şirinliyi udur, kompozisiyanı sərtləşdirir. Sonda dərinin səthində yalnız nəm mamırın, quru zamşanın və əzilmiş yarpaqların dilsiz, dondurucu və mürəkkəb fərahlığı asılı qalır. Çox statik, amansız və toxunula bilən qədər ağır.
