Acı, dərindən büzücü və amansızcasına quru bir torpaqlıq. Qara çayın tünd yarpaqları yovşanın zəhərli, metalik acılığı ilə dərhal toqquşur. Qreypfrut və qırmızı giləmeyvələr bu quru qaranlığın içində yalnız zəif, turş bir sürtünmə yaradır. Bu açılış fərahlatmır, əksinə, havanı dərhal daraldan, dərindən fiziki və sərt bir quraqlıqdır. İstilik oksigeni məhv edir. Boşluqlar itir.
Darçın və kardamonun tozlu, yandırıcı qatı dərhal bu çay buludunun içinə sızır. Qızılgül və jasminin ləçəkləri canlı deyil, onlar quru ədviyyatların içində qurumuş və toza çevrilmiş bir hiss yaradır. Çəhrayı bibərin quru kəskinliyi mühiti daha da statikləşdirir. Havada heç bir rütubət yoxdur, yalnız qızdırılmış ədviyyatlar və acı çay yarpaqlarının ağır, boğucu dumanı fəzanı zəbt edir. Nəfəs ləngiyir.
Ud ağacının dumanlı kömürü, xam dərinin heyvani sərtliyi və labdanumun yanan qatranı bütün kompozisiyanı yerə çəkir. Vanilin qatı şirinliyi udun kəskinliyini sarmayaraq ziddiyyətli, ağır bir toxuma yaradır. Sonda dərinin səthində yalnız yanmış dərinin, acı çayın və quru ədviyyatların dilsiz, amansız və uzaq xırtıltısı donub qalır. İnanılmaz dərəcədə qaranlıq, statik və susqun.
