Bu kompozisiya güclü, inamlı və çoxqatlı bir strukturla açılır. Onun proyeksiyasında yüngüllük və ya uçuculuq axtarmağa ehtiyac yoxdur; hər şey dərhal bərk, isti və ciddiliklə formalaşır. Vizual olaraq o, cilalanmış tünd metalın səthini xatırladır — hamar, ağır və işığı əks etdirən. O, dərinin üzərinə dərhal çökür və xarici mühitlə araya keçilməsi çətin olan proyeksiya çəkir. Bu, həm toxunula bilən qədər maddi, həm də uzaqdan hiss ediləcək qədər güclü bir mühitdir.
İlk anlardan isti ədviyyatların quru, kəskin tozu dərhal fəzanı doldurur. Bu mərhələ yumşaq və ya tədricən deyil; o, dərhal temperaturu yüksəldən, səthi isidən sürətli bir dalğadır. Ədviyyatların arxasında yüngül sitrus ştrixləri var, lakin onlar çox tez əriyir, sadəcə bir anlıq işıq verirlər. Hərəkət yuxarıdan aşağıya doğru yönəlir — havadan dəriyə, oradan isə bədənin istiliyinə. Hər bir molekul sıx və ağır bir vibrasiya yaradır. İlkin təmas güclü, birbaşa və heç bir tərəddüdə yer qoymayan obyektiv bir ağırlıqdır.
Mərkəzi hissədə odunsu materialların quru, cilalanmış fakturası qatranlı ənbərin isti, yapışqan xarakteri ilə üz-üzə gəlir. Bu iki element bir-birini tamamlayır — ağac formanı verir, ənbər isə istiliyi. Aralarında güllərin və ya meyvələrin heç bir izi yoxdur; hər şey tamamilə quru, maskulin və arxitekturaldır. Dərinin istiliyi bu materialları yavaşca əridir, lakin forma heç vaxt pozulmur. Keçid yavaş və nəzarətdədir. Bu hissə uzun sürən, sabit bir temperatur artımının təzahürüdür.
Bünövrədə müşkün dəriyəbənzər, heyvani fakturası və ağır ağac materialları kompozisiyanın ən dərin qatını formalaşdırır. Baza mərhələsi əzici deyil, lakin tamamilə sabitdir — o, heç bir uçuculuğa imkan vermir. Səth saatlarca eyni temperaturda, eyni ağırlıqda qalır. Heç nə dəyişmir, heç nə buxarlanmır. Ağac notları bu strukturu saatlarca dayanıqlı saxlayır.
Bu təcrübə isti metalın, quru ədviyyatın və cilalanmış ağacın dəri üzərindəki birbaşa mövcudluğudur. O, emosional dalğalanmalar yaratmır. Əhval-ruhiyyə ciddi, nəzarətdə və intizamlıdır. Kompozisiya öz strukturunda heç bir boşluq buraxmır. O, sadəcə olaraq ağır materialların dəri üzərindəki obyektiv, sarsılmaz varlığıdır. Sonda o, dərinin üzərindəki ən sabit iz olaraq xatırlanır.
