Bu kompozisiya dəri materialının xam, acıtəhər kəskinliyini kremsi, yumşaq elementlərlə birləşdirən ikili bir strukturla açılır. Onun proyeksiyasında çiçəkli yumşaqlıq, meyvəli işıqlıq və ya aqvatik təravət yoxdur. Ümumi fon dərinin üzərinə həm sərt, həm yumşaq, həm soyuq, həm isti olan mürəkkəb bir qat kimi uzanır. Bu atmosfer ikili, kontrastlı və tamamilə material bir mühit formalaşdırır.
Açılışda dəri notunun xam, acıtəhər və bir qədər metalik xarakteri dərhal hiss olunur. Bu mərhələ yumşaq deyil; o, dərhal öz sərtliyini nümayiş etdirir. Dəri burada cilalanmış deyil, daha çox tabakxanadakı xam materialı xatırladır — acıtəhər, mineral və kəskin. Lakin dərhal onun yanında kremsi bir element — vanil, süd və ya yumşaq müşkün hamar toxunuşu — üzə çıxır. Bu iki element bir-birini nə udur, nə itələyir. İlkin təmas ikili — həm sərt, həm yumşaqdır.
Mərkəzi hissədə dəri notunun kəskinliyi tədricən kremsi materiallarla birləşir. Bu keçid xam dəridən cilalanmış, kremlənmiş dəriyə doğru yavaş bir prosesdir. Vanilin hamar şirinliyi dəri elementlərinin acıtəhər kənarlarını yumşaldır, lakin tamamilə gizlətmir. Dərinin istiliyi bu iki elementi yavaşca birləşdirir. Nəticədə həm sərt, həm yumşaq olan mürəkkəb bir səth formalaşır.
Bünövrədə ağac notlarının cilalanmış fakturası müşkün dəriyəbənzər xarakteri ilə birləşir. Ənbərin yüngül istiliyi hər şeyə isti bir fon verir. Baza mərhələsi yüngül ağırlıq yaradır, ikili strukturu saatlarca saxlayır.
Bu təcrübə xam dərinin və kremsi vanilin bədəndəki birgə mövcudluğudur. O, bir tərəfə meyl etdirmir. Əhval-ruhiyyə ikili, kontrastlı və tamamilə materialdir. Kompozisiya öz strukturunda dəri ilə krem arasındakı gərginliyi heç vaxt həll etmir. O, sadəcə olaraq xam dərinin, hamar kremin və cilalanmış ağacın dəri üzərindəki ikili, kontrastlı varlığıdır. Sonda o, həm sərt, həm yumşaq bir iz buraxır.