Həddindən artıq qatı, laktonik və bişmiş bir şirinlik dərhal məkanı örtür. Çırpılmış kremin yağlı, südlü və dərindən isti toxuması ilk andan fəzanı daraldır. Bu, fərahlıq deyil, tamamilə fiziki, toxunula biləcək qədər nəm və ağırlıq verən bir şəkər dumanıdır. Dərinin səthi bu südlü kütləni dərhal mənimsəyir. Hava darısqallaşır və istilik anında artır. Quru xətlər əriyib yox olur.
Gecə çiçəklənən sereusun mürəkkəb, zəhərli dərəcədə şirin və ağ ləçəkləri bu isti krem kütləsinin içinə batır. Çiçək nektarı burada canlı və təbii deyil; o, kosmetik, əriyən və dərindən pudralı bir xarakter alır. Kremin yağlılığı çiçəyin səsini boğur, hər şeyi qatı bir mürəbbə halına salır. Sərbəst nəfəs almağa yer qalmır. Hər şey bişmiş şirinliyin içinə qərq olur. Məkan daralır.
Paçulinin acımtıl, nəm və tünd torpaq xarakteri bu həddindən artıq isti şirinliyə gözlənilməz bir sürtünmə əlavə edir. O, kremin yağlılığını kəsmir, yalnız ona qaranlıq, mürəkkəb bir dib verir. Kompozisiya heç vaxt həll olub yoxa çıxmır. Sonda dərinin üzərində yalnız bişmiş şəkərli kremin, acı paçulinin və isinmiş ağ çiçəyin dilsiz, dondurucu və asılı qalmış ağırlığı hiss olunur. Çox sıx, statik və qapalı.
