Tamamilə pudralı, donuq və dərindən köklü bir torpaqlıq. Süsən kökünün quru, kosmetik və bəzən sabunlu xarakteri dərhal fəzanı dondurur. Bu açılışda rəng və ya işıq yoxdur; hər şey boz, dərindən mat və toxunula biləcək qədər pudralıdır. Sürət yoxdur, hava sanki bu quru tozun içində asılı qalıb ləngiyir. Dərinin məsamələri bu quru kütlə ilə dərhal tutulur.
Süsən çiçəyinin solğun, donmuş ləçəkləri və qızılgülün tozlu qırmızılığı otağa yalnız quru bir rəng verir. Jasmin burada nəm nektar kimi deyil, qurudulmuş, kağız kimi nazik ləçəklər şəklində mövcuddur. Çiçəksilik canlı deyil, o, quru torpaqla, köhnə ağac qırıntıları ilə və tozla birgə sürtünür. Nəfəs daralır və dərindən tutqunlaşır. İşıq sönür.
Bünövrədə ud ağacının sərt kənarları və qatranların ağır, quru istiliyi hiss olunur. Sibetinin heyvani, xam nəfəsi bu təmiz pudralı örtüyü dərindən kəsərək kompozisiyaya narahatedici bir alt qat verir. Heç nə uçub getmir. Dərinin səthində xam qatranların, donmuş süsən tozunun və quru udun ağır, səssiz, tamamlanmamış bir sükutu asılı qalır. İnanılmaz dərəcədə uzaq və qapalı.
