Parlaq, kəsici, amma dərhal ardınca şirinləşən bir başlanğıc. Limon və berqamotun quru, yüksək tezlikli turşuluğu almanın şirəli, küt şirinliyi ilə birləşir. İlk nəfəsdə həm yaşıl, təmiz bir fərahlıq, həm də toxunula bilən yapışqanlıq var. Nerolinin acımtıl ağ ləçəkləri bu meyvəli şirəyə sanki sabunlu, quru bir toxuma əlavə edir. Hər şey sürətlə, səs-küylə ətrafı bürüyür və işıqlandırır.
Çiçək və ağacın ziddiyyəti fəzanı dərhal ləngidir. Qızılgülün tozlu izi tik ağacının tünd, sərt və xam qatranı ilə sürtünür. Paçulinin acı nəm yarpaqları dərinin məsamələrinə hoparaq, ilkin meyvə fərahlığını palçığa bulayır. Açıq hava dərhal qapanır. Təmizlik hissi tədricən isti, qaranlıq və dərindən torpaqlı bir ağırlığa çevrilir. Nəfəs daralır və hava qatılaşır.
Vanilin isti, əriyən şirinliyi müşkün heyvani səsi ilə birgə bu mürəkkəb mənzərəni tamamilə aşağı çəkir. İstilik dərini sarır. Heç nə buxarlanıb itmir. Əksinə, almanın quru şirəsi, yanmış tik ağacı və qatı vanilin qarışığından yaranan mürəkkəb, narahatedici və tünd bir duman havada asılı qalır. Quru odun və ağır şirinliyin yarımçıq, dilsiz və boğucu boşluğu. Qaranlıq və statik.
