Geniş, dərindən duzlu və oksigenlə zəngin bir dəniz küləyi fəzanı dərhal açır. Naringi və berqamotun sulu şirəsi liçinin ekzotik, nəm şirinliyi ilə birləşərək havaya püskürür. Şanagüllənin təmiz, suyun içində üzən ləçəkləri bu mühitə rütubətli bir şəffaflıq qatır. Bu sərinti soyuq deyil, isti günəş altında dənizdən əsən nəm, duzlu bir nəfəsdir. Sərhədlər anında genişlənir, nəfəs açılır.
Dəniz notlarının birbaşa yosunlu, duzlu toxuması çəhrayı ağacın hamar, cilalanmış səthinə çırpılır. Portağalın isti nektarı suyun sərtliyini bir az yumşaldır. Şirinliklə duz eyni anda dərinin məsamələrinə işləyir. İşıq çoxdur, hava isə davamlı olaraq hərəkətdədir. Sulu meyvələr və duzlu dəniz suyunun bu qovuşması bədəndə canlı, nəmli bir örtük yaradır. Heç nə donmur, daim dəyişir.
Amma bu genişlik getdikcə bərkiyir. Ənbərin qatı istiliyi, benzoin və tonka paxlasının dumanlı şirinliyi mühiti dərinin üzərində torpaqlayır. Duzlu rütubət bu isti, qatranlı kütlənin içində itir. Sonda açıq dəniz fərahlığı yerini dərinin üzərində qalmış duzun, quru odunun və isti qatranın parıldayan, quru istiliyinə verir. Uzaqlaşan bir külək və dərindən isinmiş sakit bir səth. Asılı qalmış quru duz.
