İlk nəfəsdə nəm, tutqun və dərindən teksturalı bir toz buludu qalxır. Limonun iti şirəsi bu buludun yalnız kənarını işıqlandırır, lakin içəri nüfuz edə bilmir. Təravət sanki isti, quru bir səthə dəyib anında buxarlanır. Fəzanı sürətlə ağır və donuq bir çiçək havası doldurmağa başlayır. Qaranlıq, statik və hərəkətsiz.
Bənövşənin quru, kosmetik pudrası və qızılgülün tünd qırmızı nəfəsi havada asılı qalır. Çiçəklər burada parlaq və canlı deyil, əksinə tozlu, hətta bir az metalikdir. Paçulinin nəm, acımtıl torpaq qoxusu bu pudranın içinə daxil olaraq bütün toxumanı yerə çəkir. Quru ləçəklər və nəm köklərin sürtünməsi dərinin səthində mürəkkəb, fiziki bir örtük yaradır. Nəfəs ağırlaşır.
Ənbərin isidici qatranı və qatı müşk hər şeyi dərinin məsamələrinə möhürləyir. Yüngül dalğalanma belə hiss olunmur. Quru çiçək tozunun, torpaqlı paçulinin və heyvani müşkün dilsiz, mat bir mənzərəsi açıq qalır. Kompozisiya yoxa çıxmır, sadəcə olduğu kimi donur. Tutqun və uzaq bir rütubət hissi ilə havada asılı vəziyyətdə dayanır.
