Tamamilə qaranlıq, ağır və nəfəs kəsici bir qatran buludu hər yeri tutur. Sərt, nəm dəniz yosununun mineral duzluluğu ispan labdanumunun qatı yapışqanlığı ilə birləşir. İlk andan fəza daralır. Solğun yovşanın acı, quru toxumu bu qaranlıq kütlənin içində xırçıldayır. İşıq yoxdur. Sərt, amansız və dərindən torpağa bağlı bir toxuma.
Tüstü yavaş-yavaş tündləşir. Naqarmota və vetiverin köklü, nəm torpaq nəfəsi yanan tütün gülünün acı külü ilə qarışır. Sidr ağacı sanki bu kömürləşmiş qarışığın içində tüstülənir. Bu, təmiz, rəvan bir istilik deyil. Çatlayan odunun, yanan qatranın və nəm torpağın bir-birinə sürtünməsindən yaranan xam, primitiv enerjidir. Dəri bu istiliyi mənimsədikcə atmosfer daha da boğucu, daha da tünd olur. Xətlər qeyri-müəyyən və qarışıqdır.
Boz ənbərin heyvani şorluğu və stiraksın kəskin, dəriyəbənzər tündlüyü bütün mühiti aşağı çəkir. Madaqaskar vanilinin çox xəfif, yanmış şəkər toxunuşu bu sərtliyə bir az dolğunluq qatsa da, onu heç vaxt yumşaltmır. Səndəl və paçulinin sıxlığı dərinin məsamələrinə möhürlənir. Qalıcı bir sükut çökmür. Əvəzində çoxdan sönmüş ocağın üstündəki tüstünün quru, qaranlıq və yavaş-yavaş havaya sovrulan ağır nəfəsi asılı qalır. Qaranlıq və yanmış faktura.
