İlk təmas dərhal, kəsici və sərindir. Berqamotun sıxılmış şirəsi kardamonun quru, yüngülcə tozlu ədviyyatı ilə birləşərək havada elektrikli bir sahə yaradır. Mixəyin gizli istiliyi bu sərinliyə bir az bucaq qatır. Dərinin üzərində buz kimi kəskin bir metal toxunuşu hiss edilir, lakin o, dondurucu deyil, daha çox oyanış gətirən təmiz oksigen dalğasıdır.
Bu oksigenli sahə tədricən daralır. Ağ çiçəklərin — neroli və jasminin nəmli, parlaq ləçəkləri kəskin ədviyyatları örtür. Lakin bu, yumşaq çiçək bağı deyil. Qızılgülün xəfif izi bu qarışığa sadəcə rəng qatır. Çiçəklər burada quru dəniz küləyinin gətirdiyi sərin bir duman kimi, havada asılı qalan mineral təmizlik kimi çıxış edir. Nəfəs aldıqca quru, təmiz və iti bir fərahlıq bütün ciyərləri doldurur. Sərt bucaqlar hamarlanır.
Tədricən odunsu elementlərin sərt toxuması önə çıxır. Sidr ağacının quru, yonulmuş kənarları və səndəl ağacının hamar, bir az kremsi istiliyi mühiti torpaqlayır. Kəskin fərahlıq yavaş-yavaş yox olur. Əvəzində dərinin üzərində təmiz ağac qırıntılarının, quru bitkilərin və metalik sərinliyin uzaqlaşan exo səsi duyulur. Qəti bir bitiş yoxdur, sadəcə olaraq havaya qarışan açıq, səssiz bir mineral nəfəs. Açıq və tamamlanmamış bir genişlik.
